110(شرح المهذب «المجموع») و (الاذكار) اعتماد كرده است و اين مذهب شافعيه و غير آنها از امامانى است كه مورد رضايت بوده و بر جلالت و وثاقت آنان اجماع است... .
6. زينى دحلان
او مىگويد:
ومن تتبع أذكار السلف و الخلف و أدعيتهم و أورادهم وجد فيها شيئاً كثيراً فى التوسل، ولم ينكر عليهم أحد فى ذلك حتّى جاء هؤلاء المنكرون، ولو تتبعنا من أكابر الأمّة فى التوسل لامتلأت بذلك المصحف، و فيما ذكر كفاية و مقنع لمن كان بمرأى من التوفيق و مسمع. 1
هر كس ذكرهاى متقدمين و متأخرين و ادعيه و اوراد آنها را پيگيرى كند در آنها موارد بسيارى از توسل را مىيابد، و كسى بر آنها در اين امور انكار نكرده است تا آنكه منكران آمدند. و اگر ما از بزرگان امت در مورد توسل جستوجو كنيم كتابمان با آنها پر مىشود، و در آنچه ذكر شد كفايت و بىنيازى است براى كسى كه در معرض توفيق و شنيدن است.
7. خليل احمد سهانپورى
او مىگويد:
عندنا و عند مشايخنا يجوز التوسل بهم فى حياتهم و بعد