107
المسلمين و لأحيائهم و ذرّيتهم إلى يوم الدين و لمن غاب عنه من اخوانه و يجأر إلى الله تعالى بالدعاء عندهم. و يكثر التوسل بهم إلى الله تعالى؛ لانّه سبحانه و تعالى اجتباهم و شرّفهم و كرّمهم. فكما نفع بهم فى الدنيا ففى الآخرة اكثر. فمن أراد فليذهب إليهم و يتوسل بهم؛ فإنّهم الواسطة بين الله تعالى و خلقه. و قد تقرّر فى الشرع و علم ما لله تعالى بهم من الاعتناء... 1
...اگر ميّتى كه زيارت مىشود از جمله كسانى است كه اميد بركت از او مىرود به او براى رسيدن به خدا توسل مىشود... آنگاه به اهل آن مقبرهها توسل مىشود يعنى به صالحان از آنها تا حوائجش برآورده و گناهانش آمرزيده شود. سپس براى خود و پدر و مادر و اساتيد و نزديكانش و براى اهالى آن مقبرهها و اموات مسلمانان و زندهها و ذريه آنها تا روز قيامت دعا مىكند و براى هركس كه از برادرانش غايبند، و با دعا نزد آنان به خداى متعال پناه مىبرد و زياد آنان را وسيله به سوى خود قرار مىدهد؛ زيرا خداوند متعال و سبحان آنان را انتخاب كرده و شرافت داده و تكريم نموده است. و همانگونه كه به آنها در دنيا نفع خواهد برد در آخرت بيشتر نفع مىبرد. و هركس خواست بايد نزد آنها رود و به آنان توسل جويد؛ چرا كه آنان واسطه بين خداى متعال و خلق اويند، و در شرع ثابت شده و اعتناى خداى متعال به آنان دانسته شده است...