106

3. قسطلانى

او مى‌نويسد:

وينبغى للزائر ان يكثر من الدعاء و التضرّع و الإستغاثة و التشفع و التوسل به (ص) ، فجدير بمن استشفع به ان يشفعه الله فيه. قال: و انّ الإستغاثة هى طلب الغوث، فالمستغيث يطلب من المستغاث به اغاثته أن يحصل له الغوث. فلافرق بين ان يعبّر بلفظ الإستغاثة أو التوسل أو التشفع أو التوجه أو التجوّه... ¹

براى زائر سزاوار است كه بسيار دعا و تضرّع و استغاثه و درخواست شفاعت و توسل به او (ص) نمايد. و سزاوار است براى كسى كه درخواست شفاعت از او مى‌كند اينكه خدا او را شفيع در حقش قرار دهد. او نيز مى‌گويد: و استغاثه به معناى درخواست پناه دادن است. پس درخواست كننده پناه از پناه‌دهنده مى‌خواهد تا او را پناه دهد. و در اين مسأله فرقى بين استغاثه يا درخواست شفاعت يا خواستن به جاه و آبرو نيست...

4. ابن الحاج ابوعبدالله عبدرى مالكى

او مى‌نويسد:

...فإن كان الميّت المزار ممّن ترجى بركته، فيتوسّل إلى الله تعالى به... ثم يتوسل بأهل تلك المقابر - أعنى بالصالحين منهم- فى قضاء حوائجه و مغفرة ذنوبه، ثم يدعو لنفسه و لوالديه و لمشايخه و لأقاربه و لأهل تلك المقابر و لأموات