105وسيله مىآورم، اين از جمله كارهايى است كه خلافى در آن سزاوار نمىباشد؛ زيرا آبرو همان ذات وسيله نيست، بلكه منزلت و مقام او نزد خداست، و آن حاصل اعمال صالح است؛ زيرا خداوند متعال در مورد موسى عليه السلام فرمود: (او نزد خدا آبرومند است). و درباره عيسى عليه السلام فرمود: (او در دنيا و آخرت آبرومند است).
پس ما اگر منصف باشيم نبايد بر كسى كه توسل به جاه داشته انكار نماييم؛ زيرا نسبت تأثير به وسيله داده نشده است، چون او مقصود نيست، بلكه توسل به آبرو و منزلت او نزد خداست نه چيز ديگر...
او نيز در مورد قصه استسقاء عمر از عباس عموى پيامبر (ص) مىگويد:
انّ عمر لم يقل: و اليوم نستسقى بالعباس بن عبدالمطلب، بل قال: بالعباس عمّ نبيّك، فالوجاهة حصلت له؛ لانّه عمّ النبى (ص) الميّت، و هذا اعتراف بانّ جاه النبى (ص) بعد موته مازال باقياً حتّى سرى إلى عمّه العباس. 1
همانا عمر نگفته: امروز باران را به وسيله عباس بن عبدالمطلب طلب مىكنيم؛ بلكه گفته: باران را به وسيله عباس عموى پيامبرت مىخواهيم. پس آبرو براى پيامبر (ص) است، چون كه او عموى حضرت مىباشد گرچه حضرت از دنيا رحلت نموده است. و اين اعترافى است به اينكه آبروى پيامبر (ص) بعد از مرگش دائماً باقى است تا اينكه به عمويش عباس سرايت كرده است.