65هر كس شما را به تفرقه دعوت كند، او را بكشيد هر چند عمامه من بر سر او باشد.

خداوند متعال در بيان شدت قباحت تفرقه مى‌فرمايد: آن‌گاه كه حضرت موسى از كوه طور بازگشت و متوجه شد كه قوم او در غيابش بت‌پرست (گوساله‌پرست) شده‌اند، با عصبانيت موهاى سر حضرت هارون را گرفت كه چرا گذاشتى مردم از راه حق منحرف شوند؟ هارون در جواب گفت:

( يَا بْنَ أُمَّ لاٰ تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لاٰ بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرٰائِيلَ ) (طه: 94)

اى فرزند مادرم (اى برادر) ريش و سر مرا مگير، من ترسيدم بگويى تو ميان بنى‌اسرائيل تفرقه انداختى.

پس ايجاد تفرقه، از بت‌پرستى هم بدتر است. با اين حال، شما ادعا مى‌كنيد كه اگر خلافت، حق على(ع) مى‌بود، مى‌بايست شمشير مى‌كشيد و براى به‌دست‌آوردن آن، ميان مسلمانان اختلاف مى‌انداخت؛ هر چند باعث نابودى اصل اسلام مى‌شود.

18. سيره على(ع) در برابر روش خلفا

وقتى على[(ع)] زمام امور را به دست گرفت، با خلفاى پيش از خود مخالفت ننمود و هيچ اعتراضى به آنها نكرد، بلكه مى‌گفت: بهترين اين امت پس از رسول‌خدا(ص) ابوبكر و عمر هستند، و قرآن ديگرى نياورد، حج تمتع را بازنگرداند، حى على خيرالعمل را به اذان اضافه نكرد، الصلاة خيرٌ من النوم را از اذان حذف نكرد، ازدواج موقت را رواج نداد و...