64اى على! تو همانند كعبه هستى، مردم به زيارت كعبه مى‌روند نه كعبه به زيارت مردم. از اين‌رو مردم براى خلافت بايد پيش تو آيند نه آنكه تو براى خلافت به آنها مراجعه كنى. اگر مردم براى خلافت نزد تو آمدند بپذير و اگر نه به مردم مراجعه نكن تا آنكه به تو مراجعه نمايند. ¹

و على(ع) نيز به همين وصيت پيامبر(ص) عمل كرد.

2. پيامبر اسلام(ص) به على(ع) فرمود:

...در سينه عده‌اى از اين مردم نسبت به تو كينه‌هايى هست و پس از من ظاهر مى‌شود. على[(ع)] گفت: اى رسول خدا[(ص)] آيا شمشيرم را بر گردن آنها بگذارم؟ فرمود: بلكه صبر كن... . ²

3. على(ع) دو تكليف پيش رو داشت: يكى به‌دست آوردن خلافت از راه تقابل و مبارزه كه حق او بود و رسول خدا(ص) با ده‌ها روايت او را به جانشينى خود انتخاب كرده بود؛ هرچند اين تقابل باعث به خطر افتادن اصل اسلام نوبنياد شود و ديگرى حفظ وحدت جامعه اسلامى كه آن‌هم دستور خدا و رسول خدا(ص) بود براى حفظ اصل اسلام و على(ع) راه دوم را برگزيد.

على(ع) در اهميت وحدت ميان مسلمانان فرمود:

... وَ ايّاكُم وَ الفُرقَة فَاِنَّ الشّاذَّ مِنَ النّاسِ لِلشَّيطانِ كما انَّ الشّاذَّ مِنَ الغَنَمِ لِلذِّئْبِ الا مَنْ دَعا إلى هذا الشعارِ فَاقتُلوُهُ وَ لَو كانَ تَحتَ عِمامَتي هذِهِ. ³

از تفرقه و اختلاف بر حذر باشيد؛ زيرا انسان جداافتاده از جامعه، شكار شيطان مى‌شود، همان‌طور كه گوسفند جداافتاده از گلّه شكار گرگ مى‌گردد. آگاه باشيد