316اگر شما بعضى دستورهاى امامان(عليهم السلام) را چيزى جداى آنچه در كتاب‌هايتان است مى‌دانيد به اين دليل است كه دين را از مسير بى‌راهه به‌دست آورده‌ايد. و اگر امر داير باشد بين راهى كه شما رفتيد و راه فرزندان و اهل‌بيت رسول‌خدا(ص)، به يقين راه فرزندان و اهل‌بيت رسول خدا(ص) مطمئن‌تر و بيانگر حقيقت دين رسول خدا(ص) است.
2. اما درباره پذيرش داورى توسط على(ع)، اولاً: از كدام داورى قرآن سخن مى‌گوييد؟ اگر منظور شما جنگ صفين باشد كه آن واقعه فريب معاويه و فريب خوردن عده‌اى از ياران ساده لوح على(ع) بود كه به خوارج معروف شدند و به غير آن هم داورى قرآن بين على(ع) و كسى ديگر پيش نيامد.
ثانياً: شيعه داورى قرآن را قبول دارد، بلكه هيچ داورى غير قرآن را نمى‌پذيرد، اما بحث در اين است كه آيه‌هاى قرآن، به‌ويژه آيه‌هاى متشابه را چه كسى تفسير و تأويل كند؟
قرآن بهترين داور است، اما شما بهترين مفسر نيستيد و از آيه‌هاى متشابه سر در نمى‌آوريد و معتقديد كه آيه‌هاى متشابه را جز خدا كسى نمى‌داند، پس چگونه مى‌خواهيد با آيه‌هايى داورى كنيد كه تفسير و تأويل آنها را نمى‌دانيد؟
ثالثاً: شما از روى عوام‌فريبى به شيعه نسبت مى‌دهيد كه داورى قرآن را جايز نمى‌دانند! شيعه قرآن را بهترين و بالاترين و بلكه تنها داورى مى‌داند كه داورى آن براساس حق است، اما به شرط آنكه مفسرش جاهلانى همچون عمروعاص نباشد؛ زيرا خداوند مى‌فرمايد: تأويل آيه‌هاى متشابه را كسى جز خدا و صاحبان علم راسخ نمى‌دانند و صاحبان علم راسخ اهل بيت(عليهم السلام) هستند.
اما اينكه مى‌گوييد «اگر على درست گفته پس او همان چيزى را گفته كه ما به آن معتقديم» شما بى‌آنكه موضوع را مطرح كنيد، نتيجه‌گيرى كرده‌ايد!! در مورد چه چيزى سخن مى‌گوييد؟ اگر منظورتان عمل به قرآن است، سخن همان است كه گفتيم: شما كه معتقديد كسى غير از خدا تأويل آيه‌هاى متشابه را نمى‌داند، پس چه مى‌دانيد، داورى و