192روايتها به رشد عقلى و شعور اشاره داشته باشند.
5. محل اقامت حضرت مهدى(عج) مشخص نيست؛ زيرا وقتى سخن از غيبت كبرى است، بحث درباره محل زندگى معنايى ندارد و در هيچ روايتى هم به محل زندگى آن حضرت اشاره نشده است.
6. به يقين طولانى بودن زمان زندگى، موجب فرتوتى و ضعف جسمانى حضرت نمىشود. حال اگر در روايتى شرايط جسمى ايشان هنگام ظهور همانند جوان سى ساله و در روايتى به مردى چهل ساله تشبيه شود، چه اشكالى پيش مىآيد؟
همه اين روايتها كنايه از اين است كه طولانى بودن زمان زندگى، موجب ضعف جسمى حضرت نمىشود، بلكه او به امر الهى در شرايط جسمى مطلوبى خواهد بود.
7. در مورد مدت حاكميت و خلافت آن حضرت نيز نظريههاى متفاوتى وجود دارد كه اين تفاوت مىتواند علتهاى گوناگونى همچون، اشتباه راوى، فهم مستمع، تناسب رياضى، ارزش و اثرگذارى داشته باشد؛ چنان كه كسى صد سال عمر مىكند اما اثر مثبت كمى از خود به جا مىگذارد، اما ديگرى در ده سال، آثارى به اندازه صد سال بر جاى مىنهد بر اين اساس مىتوان ده سال نفر دوم را صد سال نفر اول و يكصد سال نفر اول را ده سال نفر دوم تعبير كرد و...
8. آنچه سنّى و شيعه نقل كردهاند اين است كه حضرت مهدى(عج) زمانى ظهور خواهد كرد، اما جز خداوند كسى از زمان ظهور او آگاه نيست.
88. تقيه در گفتار على(ع)
شيعه روايت مىكند كه على[(ع)] در حالى كه غمگين بود، نزد يارانش آمد و گفت: «چگونه رفتار مىكنيد وقتى كه در زمانهاى به سر ببريد كه حدود در آن اجرا نمىشود و مال مردم به ناحق خورده مىشود و با دوستان خدا دشمنى و با دشمنان خدا