178كه با تظاهر به كفر و پنهان كردن ايمانش جان خود را نجات دهد، اين روايت را مى‌نويسد:

والله يحب ان تؤتى رخصه كما يحب ان تؤتى عزائمه. ¹

خداوند دوست دارد در جاهايى نيز كه رخصت داده انجام شود، همچنان‌كه دوست دارد كه مواردى كه برحذر داشته ترك شود.

2. خداوند مى‌فرمايد:

لاٰ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكٰافِرِينَ أَوْلِيٰاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِي شَيْءٍ إِلاّٰ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقٰاةً... (آل عمران: 28)

افراد با ايمان، نبايد به جاى مؤمنان، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند و هر كس چنين كند هيچ رابطه‌اى با خدا ندارد، (و پيوند او به كلى از خدا گسسته مى‌شود)، مگر اينكه از آنها تقيه كنيد.

در منابع اهل سنت آمده است:

مسيلمه كذاب دو نفر از ياران رسول خدا[(ص)] را اسير گرفت به يكى از آنها گفت: آيا شهادت مى‌دهى كه محمد رسول خداست؟ گفت: آرى، آرى، آرى. گفت: آيا شهادت مى‌دهى كه من رسول خدا هستم؟ گفت: آرى، مسيلمه او را آزاد كرد، سپس به آن ديگرى گفت: آيا شهادت مى‌دهى كه محمد رسول خداست؟ گفت: آرى. گفت: آيا شهادت مى‌دهى كه من رسول خدا هستم؟ او شهادت نداد و مسيلمه او را كشت.

وقتى اين خبر به رسول خدا[(ص)] رسيد، فرمود: اما آن كه كشته شد بر سر يقين و ايمانش رفت گوارا باد بر او اين شهادت، و اما آن ديگرى از رخصت خدا استقبال و استفاده كرد و گناهى بر او نيست. ²