50
(قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ إِنْ أَرٰادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰاشِفٰاتُ ضُرِّهِ) (زمر: 38)
بگو: آيا هيچ درباره معبودانى كه غير از خدا مىخوانيد انديشه مىكنيد كه اگر خدا زيانى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند گزند او را برطرف سازند؟!
استغاثه به غير خدا با نظر غير استقلالى
از مجموعه آيات قرآن استفاده مىشود كه صدا زدن غير خدا و استغاثه به او اگر با نظر استقلالى و در عرض خداوند متعال نباشد اشكالى ندارد، بلكه بايد با اين عقيده همراه باشد كه پناه حقيقى خداست و اولياى الهى هم اگر كارى انجام مىدهند به اذن و مشيت و اراده الهى است و خداوند متعال عنايات خود را به وسيله دعا و خواست آنها انجام مىدهد و اين مقتضاى نظام اسباب و مسببات است. اينك اين موضوع را
از آيات قرآن كريم استفاده مىكنيم:
1. خداوند متعال مىفرمايد:
(وَ لاٰ تَدْعُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مٰا لاٰ يَنْفَعُكَ وَ لاٰ يَضُرُّكَ) (يونس: 106)
و جز خدا، چيزى را كه نه سودى به تو مىرساند و نه زيانى، مخوان.
اين آيه نهى از صدا زدن موجوداتى مىكند كه هيچ نفع و ضررى براى انسان ولو در واسطهگرى و دعا كردن و شفيع شدن نزد خدا ندارند، و لذا نفى صدا زدن اولياى الهى براى دعا كردن براى ما و