51خواستن از خداوند متعال را ندارد.
بدين جهت است كه خداوند متعال مىفرمايد:
(وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً) (نساء: 64)
واگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مىكردند [و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند]، به نزد تو مىآمدند؛ و از خدا طلب آمرزش مىكردند؛ و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد؛ خدا را توبه پذير و مهربان مىيافتند.
و نيز درباره برادران حضرت يوسف(ع) نقل مىكند:
(قٰالُوا يٰا أَبٰانَا اسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا كُنّٰا خٰاطِئِينَ * قٰالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي) (يوسف: 97 و 98)
گفتند: اى پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، كه ما خطاكار بوديم! گفت: بهزودى براى شما از پروردگارم آمرزش مىطلبم.
و نيز درباره درخواست قوم موسى(ع) مىفرمايد: (قٰالُوا يٰا مُوسَى ادْعُ لَنٰا رَبَّكَ) ؛ «مىگفتند: اى موسى! از خدايت براى ما بخواه». (اعراف: 134)
لذا مىتوان گفت: صدا زدن اوليا تخصصاً از آيه فوق خارج است.
2. و نيز خداوند متعال مىفرمايد: (وَ لاٰ تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ) ؛ «پس هيچ كس را با خدا نخوانيد». (قصص: 88)
از اين آيه دو نكته استفاده مىشود:
اول - اين آيه نهى از خواندن غير خدا به قصد الوهيت دارد.
دوم - از آنجا كه كلمه (مَعَ) دلالت بر عرضيت دارد نه طوليت، آيه