48
(أَمْ جَعَلُوا لِلّٰهِ شُرَكٰاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشٰابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ) (رعد:16)
آيا آنها همتايانى براى خدا قرار دادند بهخاطر اينكه آنان همانند خدا آفرينشى داشتند، واين آفرينشها بر آنها مشتبه شده است؟!
و نيز مىفرمايد:
(نَحْنُ خَلَقْنٰاكُمْ فَلَوْ لاٰ تُصَدِّقُونَ * أَ فَرَأَيْتُمْ مٰا تُمْنُونَ * أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخٰالِقُونَ) (واقعه: 57 - 59)
ما شما را آفريديم؛ پس چرا (آفرينش مجدّد را) تصديق نمىكنيد؟! آيا از نطفهاى كه در رحم مىريزيد آگاهيد؟! آيا شما آن را (در دوران جنينى) آفرينش (پى در پى) مىدهيد يا ما آفريدگاريم؟!
و مىفرمايد:
(مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَلَدٍ وَ مٰا كٰانَ مَعَهُ مِنْ إِلٰهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلٰهٍ بِمٰا خَلَقَ وَ لَعَلاٰ بَعْضُهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ) (مؤمنون: 91)
خدا هرگز فرزندى براى خود انتخاب نكرده؛ ومعبود ديگرى با او نيست؛ كه اگر چنين مىشد، هر يك از خدايان مخلوقات خود را تدبير واداره مىكردند وبعضى بر بعضى ديگر برترى مىجستند (و
جهان هستى به تباهى كشيده مىشد).
اين آيه نشانگر آن است كه آنان به دو يا چند خالق اعتقاد داشتهاند و اين جز شرك در خالقيت كه جداى از شرك ربوبى است، چيز ديگرى نيست.