65 مِنْ شِيَمِ اللِّئَامِ. ¹

پيش گرفتن عفو و گذشت از اخلاق بزرگواران است. سرعت در انتقام از اخلاق فرومايگان است.

افراد بلندنظر نه تنها در انديشه انتقام نيستند، بلكه كريمانه از بدى ديگران مى‌گذرند.

خداوند متعال مى‌فرمايد: إِذٰا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرٰاماً ؛ «و هنگامى كه با لغو و بيهودگى برخورد كنند، بزرگوارانه از آن مى‌گذرند». (فرقان: 72)

افرادى كه وظيفه هدايت و راهنمايى ديگران را دارند بايد بكوشند با اخلاق نيكو به افراد گستاخ و ناسزاگو پاسخ دهند. حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد

:«الْحَكِيمُ [الْكَرِيمُ] مَنْ جَازَى الإِسَاءَةَ بِالإِحْسَان» ²؛ «جوانمرد كسى است كه بدى را به نيكى پاسخ دهد».

ويژگى سفرهاى زيارتى اين است كه بايد چند نفر در يك اتاق با سليقه‌هاى مختلف در كنار هم زندگى كنند. يكى مى‌خواهد شبانه به زيارت برود و ديگرى ديرهنگام از حرم بازگردد؛ ممكن است در اين وضع عده‌اى از استراحت باز بمانند و ناراحت شوند. ولى بايد در نظر

داشت كه با تحمل كردن و گذشت، جلوى كدورت را بگيرند.

8. كتمان عيب

در سفرهاى معنوى بايد بيش از همه اوقات، در گفتار و رفتار خود دقت كنيم. ازاين‌رو اگر در شخصى، نقصانى بود يا لهجه و رفتار خاصى