64و نيز مى‌فرمايد:

«مَنْ عَامَلَ بِالرِّفْقِ وُفِّقَ» ¹؛ «هر كه با رفق و مدارا عمل كند، توفيق داده مى‌شود».

ممكن است به‌خاطر خستگى، دورى از وطن يا اضطراب از انجام ندادن صحيح اعمال برخورد بعضى از زائران با مدير كاروان يا ديگر عوامل نامناسب باشد. سياست مديريتى اقتضا مى‌كند كه با نرمى با آنان برخورد شود تا باعث تنش نشود.

حضرت على عليه السلام در جايى كه چاره‌اى جز اعمال قانون و شدت عمل نيست، چنين رهنمود مى‌دهد:

فَاسْتَعِنْ بِاللهِ عَلَى مَا أَهَمَّكَ وَ اخْلِطِ الشِّدَّةَ بِضِغْثٍ مِنَ اللِّينِ وَ ارْفُقْ مَا كَانَ الرِّفْقُ أَرْفَقَ وَ اعْتَزِمْ بِالشِّدَّةِ حِينَ لا تُغْنِى عَنْكَ إِلَّا الشِّدَّةُ وَ اخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَنَاحَكَ وَ ابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَكَ وَ أَلِنْ لَهُمْ جانِبَكَ. ²

پس در مشكلات از خدا يارى جوى و درشتخويى را با اندك نرمى بياميز. در آنجا كه مدارا كردن بهتر است، مدار كن و در جايى كه جز با درشتى كار انجام نگيرد، درشتى كن. پر و بالت را برابر رعيت بگستران و با مردم گشاده‌روى و فروتن باش.

7. عفو و گذشت

افراد مسئول بايد در پيشامدها و رويدادهاى ناگوار، بيش از ديگران گذشت كنند. امام على عليه السلام مى‌فرمايد:

الْمُبَادَرَةُ إِلَى الْعَفْوِ مِنْ أَخْلاقِ الْكِرَامِ؛ الْمُبَادَرَةُ إِلَى الانْتِقَامِ