74سرنوشت ملت‌ها، ضرورت رازدارى، بديهى و انكارناپذير است و گذشته از آنكه فضيلتى اخلاقى به شمار مى‌آيد، در نيك‌بختى انسان‌ها نيز تأثير بسزايى دارد.

اميرمؤمنان على(ع) فرمود:

اَلظَّفَرُ بِالحَزْمِ وَالْحَزْمُ بِإِجالَةِ الرَّأيِ وَالرَّأيُ بِتَحصينِ الأَسْرارِ. ¹

پيروزى، به دور انديشى و دور انديشى در به كارگيرى صحيح انديشه و انديشه صحيح به رازدارى است.

ايشان در سخنى ديگر، رسيدن به موفقيت را در سايه رازدارى دانسته است:

أَنْجَحُ الأُمُورِ ما أَحاطَ بِهِ الْكِتمانُ. ²

موفق‌ترين كارها آن است كه پنهان‌كارى آن را فراگيرد.

در مقابل، افشاى اسرار سبب دورى از موفقيت و حتى سقوط و شكست مى‌شود؛ چنان كه حضرت صادق(ع) فرمود:

«اِفشاءُ السِّرِّ سُقُوطٌ» ³؛ «برملا كردن راز، [مايه] سقوط است».

هر فرد، خانواده، تشكيلات و جامعه‌اى، كم و بيش