107با اينكه عمده روايات اين باب گذشت و اثرى از اين تواتر نبود. در بحثهاى آينده، استدلال برخى از آنان بر اين معنا، به رواياتى كه بيانگر نزول يكپارچه قرآن از لوح محفوظ به آسمان دنيا، سپس به تدريج از
آسمان دنيا بر پيامبر(ص) صورت گرفته، خواهد آمد.
ترتيب آيات قرآن
علامه طباطبايى دراينباره مىگويد: وقوع برخى از آيات قرآنى، كه پراكنده نازل شدهاند، در جايى كه اكنون قرار دارند از مداخله اجتهادى صحابه خالى نيست؛ چنانكه ظاهر روايات گردآورى نخست همين بود كه گذشت.
اما روايت عثمان بن ابىالعاص از پيامبر(ص)، كه فرمود: «جبرئيل نزد من آمد و فرمان داد كه آيۀ: إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسٰانِ ؛ «خداوند به عدالت و نيكى فرمان مىدهد» (نحل: 90) را در اين جاى سوره قرار دهم»، اين روايت بهنحو اجمال و نه كلى، به بيش از عملكرد پيامبر(ص) در مورد برخى آيات، دلالت نمىكند.
به فرض تسليم، روايات گذشتهاى كه در اختيار داريم، بر مطابقت ترتيب صحابه با ترتيب پيامبر(ص) دلالت ندارد و صِرف حسن ظن به صحابه، اجازه نمىدهد تا روايات، دلالتى بر مطابقت ترتيب داشته باشد. تنها از آن استفاده مىشود كه آنها در مواردى كه مىدانستند، از روى عمد با ترتيب رسول خدا(ص) مخالفت نمىورزيدند؛ نه در جايى كه نمىدانستند. روشنترين شواهد در روايات گردآورى نخست، بيانگر آن است كه صحابه با جايگاه همه آيات آشنا نبودند.