106داشت عثمان، [سوره‌هاى] انفال و برائت را بين اعراف و يونس قرار داد، با اينكه اين سوره‌ها در گردآورى نخست، متأخر از اعراف و يونس بودند.

از ديگر دلايل آن، روايتى است كه درباره مغايرت ترتيب مصاحف ديگر صحابه، با هر دو گردآورى نخست و دوم وارد شده است؛ چنان‌كه روايت شده، مصحف على(ع) طبق ترتيب نزول، مرتب شده است كه آغاز آن، «إقرأ» سپس «مدثّر»، «نون»، «مزمّل»، «تبّت»، «تكوير» و به همين ترتيب تا آخر سوره‌هاى مكى و مدنى. اين روايت را سيوطى در «الاتقان» از ابن‌فارس نقل كرده است. ¹ البته در تاريخ يعقوبى ترتيب ديگرى براى مصحف على(ع) بيان شده است.

از ابن‌أشته به اسنادش از ابوجعفر كوفى، ترتيب مصحف ابى نقل شده است كه با مصحف رايج مغايرت زيادى دارد. جايى ديگر از او به اسنادش، از جرير بن عبدالحميد، ترتيب مصحف عبدالله بن مسعود نقل شده كه به ترتيب سوره‌هاى طولانى، مئين، مثانى و مفصّل است كه آن نيز با مصحف رايج مغايرت دارد. ²

بسيارى از صحابه عقيده دارند كه ترتيب سوره‌ها توقيفى است؛ يعنى پيامبر(ص) با اشاره جبرئيل و به فرمان خداى سبحان، به اين ترتيب، دستور داده است ³؛ به‌گونه‌اى كه حتى برخى ادعا كرده‌اند كه توقيفى‌بودن سوره‌ها با تواتر ثابت شده است. اى كاش! مى‌دانستم اين تواتر كجاست؟