58
نيافريدن گناه در انسان
به علت رويكرد خاصى كه درباره نظام اسباب و مسبّبات در ميان اشاعره وجود دارد 1، برخى از آنها معتقدند عصمت، يعنى خداوند، گناه و كار قبيح را در انسان معصوم نيافريند. 2 طبق اين ديدگاه، عصمت را نمى توان به خود انسان معصوم نسبت داد و منشأ آن را در درون انسان جستوجو كرد.
فقط توانايى بر انجام دادن طاعت
به نظر برخى از اشاعره، عصمت عبارت است از توانايى داشتن بر انجام دادن طاعت و توانايى نداشتن بر معصيت. طبق اين ديدگاه، خداوند، فقط توانايى انجام دادن طاعت را ميان برخى از انسانها قرار داده است و توان انجام گناه را ندارند. 3
براساس دو ديدگاه اخير كه نشان از غير اختيارى بودن ترك گناه دارد، مسئله عصمت فضيلتى براى معصوم به حساب نمىآيد.
خاستگاه عصمت
از پرسش هاى اساسى در مسئله عصمت اين است كه منشأ پيدايش عصمت چيست و عصمت در چه چيزى ريشه دارد؟ چه چيزى موجب