111علامه طباطبايى درباره واژه رجس و دلالت آيه بر عصمت اهل بيت مى نويسد:
اين كلمه به هر معنا كه باشد، نسبت به انسان عبارت است از ادراكى نفسانى و اثرى شعورى كه از علاقه و بستگى قلب به اعتقادى باطل يا عملى زشت حاصل مى‌شود. وقتى مى‌گوييم انسان پليد، يعنى انسانى كه براى دلبستگى به عقايد باطل، يا عمل باطل دلش دچار پليدى شده است. با در نظر گرفتن اينكه كلمه رجس در آيه شريفه الف و لام دارد كه جنس را مى‌رساند، معنايش اين مى‌شود كه خدا مى‌خواهد تمامى انواع پليدي‌ها و هيئت‌هاى خبيثه و رذيله را از نفس شما ببرد؛ هيئت‌هايى كه اعتقاد حق و عمل حق را از انسان مى‌گيرد و چنين ازاله‌اى با عصمت الهى منطبق مى‌شود و آن عبارت است از صورت علميه‌اى در نفس كه انسان را از هر باطلى، چه عقايد و چه اعمال، حفظ مى‌كند. پس آيه شريفه يكى از ادلّه عصمت اهل‌بيت است... . 1
شمول آيه تطهير نسبت به ديگر امامان
به اعتقاد شيعه اماميه، همه امامان در دايره اهل بيت جاى مى گيرند. براى اثبات اين مطلب مى توان به دلايل زير استناد كرد:
1. سنخيت روحى امامان: علامه جوادى آملى در اين‌باره مى نويسد:
كسانى از اهل بيت شمرده مى شوند كه سنخيت روحى لازم را دارا باشند. پيامبر اكرم(ص) كه مفسر و مبيّن رسمى وحى است، به صورت‌هاى گوناگون، حضرت على، فاطمه، حسن و حسين( عليهم السلام ) را از مصاديق آيه تطهير معرفى كرد. عمل آن حضرت نشان مى دهد كه آن بزرگواران، اين سنخيت روحى را دارا بودند. ساير ائمه( عليهم السلام ) نيز از اين سنخيت