102با توجه به مطالب ياد شده، نتيجه اين خواهد بود كه صادق مطلق، داراى مقام عصمت است؛ چون همراهى بى قيد و شرط، فقط درباره كسى معنا دارد كه در همه حالت‌ها و زمان‌ها كج‌رفتار و كج‌انديش نباشد (معصوم مطلق).
جالب اينجاست كه فخر رازى، مفسر بزرگ اهل سنت، در تبيين و تفسير اين آيه به معصوم بودن ( الصّٰادِقِينَ ) رسيده است و نتيجه مى گيرد كه در هر زمانى بايد معصومى وجود داشته باشد. اما به هنگام مصداق‌يابى، «اجماع امت» را همان معصوم مى‌داند. چنان‌كه درباره آيه «اولوا الامر» نيز همين رويه را پيش گرفت. 1
مقام دوم
آيا براى ( الصّٰادِقِينَ ) مصاديق مشخصى بيان شده است؟
با مراجعه به منابع تفسيرى و حديثى شيعه و اهل سنت، رواياتى را مى‌يابيم كه به روشنى، مصداق يا مصاديق مشخصى را براى ( الصّٰادِقِينَ ) بيان كرده اند. 2
منابع اهل سنت
1. «جلال‌الدين سيوطى» در كتاب تفسيرى «الدر المنثور» از «ابن‌عباس» و در حديثى ديگر از «ابن عساكر»، در تفسير فراز ( مَعَ الصّٰادِقِينَ ) مى گويد: «مع على بن ابى‌طالب». 3