1032. عبيدالله بن احمد حسكانى در كتاب تفسيرى «شواهد التنزيل»، هشت روايت در تفسير اين آيه نقل مى كند كه تعبيرات آن روايات از اين قرارند: «محمد و على»، «نزلت فيعلى بن ابي‌طالب خاصة»، «مع على و أصحاب على»، «مع آل محمد»، «مع على بن ابي‌طالب»، «مع على و أصحاب على»، «محمداً و أهل بيته». ¹

اين مطلب را مى‌توان در منابع ديگرى از اهل سنت نيز يافت.

منابع شيعى

1. اميرمؤمنان(ع) فرمود:

هنگامى كه اين آيه نازل شد، سلمان گفت: «اى رسول‌خدا! آيا اين آيه، عموميت دارد يا منحصر در مصاديق خاص است؟» رسول‌خدا(ص) فرمود: «كسانى كه به آنها امر شده است عموم مؤمنان اند كه به همراهى با صادقان دستور داده شده اند، ولى صادقان، به برادرم على و جانشينانم پس از او تا روز قيامت اختصاص دارد». ²

2. «بُريد بن معاويه» مى گويد: از امام باقر(ع) شنيدم كه در تفسير آيه ( اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ ) فرمود: «خداوند فقط ما را قصد كرده است». ³

3. «احمد بن محمد» مى گويد: «از امام رضا(ع) درباره آيه ( يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ ) پرسيدم». آن حضرت فرمود: «صادقين، امامانند». ⁴