129معتبر است. قرآن كريم مى‌فرمايد: «... و وسيله‌اى براى تقرّب به خدا بجوييد» 1 «وسيله»اى كه در اين آيه آمده، شامل هر نوع توسّلى است كه نزد خداوند محترم باشد؛ توسل به انبيا باشد يا افراد صالح ديگر.
اما رواياتى كه دلالت دارند بر جواز توسل، بسيار و در حد تواتر است كه به برخى از آن‌ها در بحث شفاعت اشاره شد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«اِسألوا من عباداللّٰهِ لِيَ الوسيلة فَإنّها درجَة في الجنّة، لاينبَغي أن تكونَ إلاّ بعبد من عبادِاللّٰهِ و أرجو أَن أكون ذَلِكَ العبد».
«براى من وسيله‌اى براى تقرّب به خدا درخواست كنيد؛ زيرا اين وسيلۀ تقرب به خدا مقامى است در بهشت كه جز براى بنده‌اى از بندگان خدا نخواهد بود. آرزو دارم آن بندۀ مقرّبِ خدا من باشم.»
مراد از «وسيله» در اين روايت، درجه و مقام و منزلت نزد خداى تعالى است كه به وسيلۀ آن، به خدا متوسّل مى‌شوند. توسل به افرادى كه در نزد خدا داراى مقام و منزلت باشند، شيوۀ پيامبران و راه و روش صالحان بوده كه به زنده و مردۀ آن‌ها متوسّل مى‌شدند؛ به‌گونه‌اى كه حتى