231يافتند، سپس حجاج حرم چند سال آن را در «كعبه منوّره» مخفى كرده، بالأخره توسط زرگرهاى بامهارت آن را در يك حلقه بزرگى از نقره گذاشتند، به قسمى كه قطعات آن از جدا شدن و تفرق محفوظ گرديد، و در محل اولش به طور استحكام منصوب شد، به همان حالتى كه تا امروز باقى است.

قنات زبيده

چهارم: راجع به قنات زبيده.

چون آب آشاميدنى در «مكه» منحصر بود به آب بارانى كه در گودال‌ها جمع مى‌شد، و غالباً كثيف و متعفن بود و آن هم كفاف از تمام مردم، خاصه در موسم حج نمى‌نمود، و از اين جهت «حجاج بيت‌اللّٰه» در نهايت شدت و زحمت و سختى بودند، و بسا اوقات كه دسته دسته مردم از عطش هلاك مى‌شدند.

«زبيده» دختر «ابوجعفر منصور» زوجۀ «هارون‌الرشيد»، در حدود سنه 180 هجرى، مهندسين و مُغنّيان ماهر به «مكه» فرستاد، كه به هر وسيله و به هر قيمتى كه هست از اطراف، آب شيرين و گوارائى به «مكه» برسانند، و مأمورين مزبور پس از طراحى و دقت كامل، اراضى «حنين» را كه در طريق «طايف» واقع، و غزوه معروفه «حنين» بدان منسوب است تحت نظر گرفته، و آب آن را كه صرف مزارع و باغاتى چند مى‌شد، توسط مجراهاى تحت‌الجبالى به «مكه معظمه» رسانيدند، و در طرفين اين قنات هر كجا گودالى ديدند كه قابليت جمع آب باران دارد، چاهى كنده و به قنات اتصال دادند كه آب باران نيز كمكى به آب «حنين» بنمايد.