338از رميهاى سالهاى پيشين او صحيح نيست.
2. فراوان اتفاق مىافتد كه بخشى از حجاج به دلايل مختلف موفق به قربانى در روز عيد نمىشوند، و اين نه اشكالى دارد و نه به حج خللى وارد مىكند. از سوى ديگر تعدادى از فقها و مراجع قبل از قربانى اجازۀ حلق يا تقصير و خروج از احرام نمىدهند. از اين رو، برخى - هرچند اندك - از روحانيون كاروانها براى تسريع در خروج از احرامِ مقلِّدانِ، اين عده، به آنان تذكر مىدهند كه مىتوانند در اين مسأله به ديگر فقها عدول كنند، كه البته اين كار خطاست؛ زيرا عدول در موارد فتوا درست نيست، ثانياً هيچ دليلى بر حسنِ تسريع در خروج از احرام نداريم.
3. فراوان ديده مىشود كه قربانى كردن كاروان در روز عيد را امتيازى براى مدير كاروان به حساب مىآورند و عدم آن را نشانۀ ضعف مديريت مدير مىدانند؛ در حالى كه هميشه اينگونه نيست؛ زيرا قربانى متوقف بر رمى است و رسيدنِ به موقعِ زنان - و بلكه مردان - عوامل متعددى دارد كه همهاش در اختيار مدير نيست. چه بسا كاروان با مدير كاردان و با تجربهاى، در ترافيك معطل شود و به وقت به رمى نرسد و قربانى كاروانش به روز يازدهم موكول شود. بنابراين از حرص و ولعِ قربانىِ در روز دهم بايد كاست و تسريع در خروج از احرام را نبايد دامن زد و آن را امتياز دانست.
4. در برنامههاى بعثه در ايام تشريق در برنامههاى فرهنگى تقريباً سخنى راجع به عيد قربان و عرفه به ميان نيامد. شب يازدهم ذى حجه دعاى كميل و روضه خوانده شد و شب دوازدهم هم حجة الاسلام راشد يزدى سخنرانى اخلاقى كرد و از عيد قربان و چگونگيهاى آن سخنى گفته نشد.
از بزرگ بانوى جهان اسلام حضرت خديجه عليها السلام و نيز حضرت ابوطالب عليه السلام به جز كنار قبرستان ابوطالب معمولاً يادى نمىشود و اسمى به ميان نمىآيد. چه خوب است در مناسبتهاى ديگر و از جمله در منى نيز از اين يار فداكار پيامبر خدا و حضرت خديجه مادر ائمه عليهم السلام هم ياد شود.
5. علاوه بر رعايت بهداشت هنگام حلق، بايد به زائران ايرانى مسأله طهارت و