174وسيلۀ بخشش و مغفرت مى‌شود، گاهى خانۀ خدا اجازۀ نزديكى به خود را به انسانى نمى‌دهد و گاهى نگاه به او عبادت و نيكى است. كعبه از يك طرف گنهكارى را مسخ مى‌كند و از سوى ديگر بندۀ خاشع را در آغوش مى‌گيرد. خانۀ خدا با يك نگاه سپاه ابرهه را از پاى درمى‌آورد و با نگاه ديگر تمام زائرين خود را شفاعت مى‌كند. بيت‌اللّٰه الحرام تجلى‌گاه جلال و جمال الهى است و خداوند خودش را با كعبه به انسان‌ها نشان مى‌دهد. براين‌اساس اسرار عرفانى كعبه به دوبخش تقسيم مى‌شوند:
يك) شكوه و عظمت كعبه
خدا عظيم است و باشكوه و او عظمت و جلال خود را در خانه‌اش در چند چيز نشان داده است:
مسخ گنهكار
اگر كسى نزد كعبه گناهى انجام دهد، ممكن است كعبه چنان او را ادب كند كه باعث مسخ انسان شود. اين حادثه در تاريخ رخ داده است، در زمان جاهليت عرب‌ها بت‌پرست بودند. در اين ميان نام دو بت معروف‌تر بود: يكى به‌نام «اساف» كه بت قريش بود و ديگرى به‌نام «نائله» كه آن را ميان صفا و مروه براى پرستش قرار داده بودند. قريش آن دو را مى‌پرستيدند. اين دو بت شباهت زيادى به انسان داشتند. از حضرت على عليه السلام در اين‌باره سئوال شد، امام فرمود:
«آن دو جوانى زيبا بودند، اساف پسر و نائله دختر بود. زمانى با هم براى طواف كعبه رفتند، در آنجا خلوتى يافتند و گناهى مرتكب شدند. خداوند آن دو را مسخ نمود.» 1
حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام است: