175«زنى مشغول طواف بود، مردى پشت سر او قرار گرفت آن مرد به گناه، دست زن را گرفت. در اين حال دست او به دست زن گره خود به‌گونه‌اى كه جدا نمى‌شد. آن دو را نزد حاكم بردند، فقها آمدند، صحنه را ديدند و فتوا به قطع دست دادند. در آن‌جا يكى از نوادگان پيامبر صلى الله عليه و آله حضور داشت گفت: بهتر است از حسين بن على عليه السلام استمداد جوييم. شب همه نزد او حاضر شدند و از او كمك خواستند، امام عليه السلام رو به قبله شد، مكث طولانى نمود و از خدا خواست تا اين‌كه دست آنها از هم جدا شد.» ¹

كشتن بى‌ادب

اگر كسى از روى تعمد و عناد كعبه را آلوده و نجس كند، اعدام خواهد شد و كسى كه مسجدالحرام را عمداً نجس كند، محكوم ضرب شديد است. ابى‌صباح كنانى مى‌گويد:

از امام جعفر صادق عليه السلام پرسيدم: نظر شما دربارۀ كسى كه مسجدالحرام را عمداً نجس كند چيست؟ امام عليه السلام فرمود: «سر او را شديداً مى‌زنند.» سپس پرسيد:

كسى كه كعبه را عمداً نجس كند چگونه است؟ امام عليه السلام فرمود: «كشته مى‌شود.» ²

اين يك حكم فقهى است كه در هيچ جاى ديگرى نظير ندارد، ولى نشان از واقعيتى دارد. اين واقعيت چيزى جز شكوه و عظمت و جلال الهى نيست كه در كعبه به‌ظهور رسيده است. خداوند نسبت به خانه‌اش حساس است و بى‌ادبى به آن را به هيچ‌وجه تحمل نمى‌كند.

حكم مشابه ديگرى هم وجود دارد كه در مباحث پيشين گذشت؛ مشرك از آنجا كه نجس است، حق نزديك شدن به خانۀ خدا را ندارد، طواف براى او جايز نيست، علت آن آيۀ برائت است. خداوند و رسول او از مشركين برائت جسته‌اند، ³ لذا حق