113خانۀ خداست كه به حرم هم سرايت پيدا كرده است. با نگاهى عرفانى بركات مكه، الطاف، فتوحات و مكاشفاتى است كه براى سالك حاصل مى‌شود. ¹ كسى كه با همت خود قصد كعبه كند و در آنجا استقرار يابد، خداوند كعبۀ دل را محل افاضات و مشاهدات قرار مى‌دهد. خير و بركتى كه براى سالك مقرر شده است از نوع ديگرى است، او بدنبال بركات معنوى است و هر گاه فتح و بهجت و سرور باطنى نصيبش شود، قلبش مبارك و روحش متعالى گشته است. خداوند درخت وجود او را با بركت مى‌كند، خداوند چنان توبۀ او را مى‌پذيرد كه گويا تازه از مادر زاده شده است و خداوند به انسان مؤمن و سالك نظر مى‌كند.

بركت شامل حيوانات، پرندگان و گياهان هم مى‌شود. آنها هم هر يك به نحوى در سرزمين مبارك از بركات و خيرات الهى بهره‌مند مى‌شوند. حتى نماز در آن محل بركت است؛ زيرا احاديث متعددى يك ركعت نماز در آنجا را مانند هزار ركعت نماز در جاى ديگر و حتى بالاتر از آن دانسته است.

3. هدايت

خصيصۀ ديگرى كه خداوند براى مكه مكرمه به سبب كعبه بيان نموده، هدايت است. خداوند چنين اراده كرده كه كعبه و حرم وسيلۀ هدايت مردم باشند. هدايت، دلالت و راهنمايى است و اگر كسى به دنبال مقصد و مقصودى باشد و راه را نداند، در صورتى كه كسى راه نشان داد، او را هادى و راهنمايى او را هدايت مى‌گويند. انسان‌ها هر يك به دنبال هدف و منزلگاهى هستند كه راه را نمى‌شناسند. خداوند هادى با لطف خود راه درست را به انسان نشان داده است.

هدايت چهار قسم است. ² هدايتى كه شامل تمام انسانها است و از طريق عقل و حجت باطنى حاصل مى‌شود: رَبُّنَا الَّذِي أَعْطىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدىٰ ؛ ³«پروردگار