112معناى فراوانى اعقاب يا ماندگارى نام و دودمان است، يا بركت در غذا به معناى سير كردن افراد بيشترى از مردم يا بركت در وقت به معناى گنجانيدن كارهايى در مقدار وقتى كه به صورت معمول آن وقت گنجايش آن امور را ندارد.
بركت در هر امرى به حسب اغراض متفاوت است 1 مثلاً غرض از خوردن غذا سير شدن است لذا بركت در طعام به معناى اين است كه مقدارى از غذا افراد بيشترى را سير كند. گاهى غرض از غذا شفاگيرى است لذا بركت در طعام به معناى اين است كه خوردن آن باعث بهبودى و شفاى افراد فراوانى بشود و گاهى غرض از طعام تحصيل نورانيت در باطن براى عبادت خداست لذا بركت بر حسب اين هدف معناى خاص خود را پيدا مىكند. گفتنى اينكه نزول بركت الهى منافات با ساير عوامل دخيل ندارد. اگر خدا اراده كند در چيزى بركت قرار گيرد اين امر بدين معنا نيست كه ساير علل و عوامل را از تأثيرگذارى باز دارد زيرا اراده و مشيت او در طول اسباب است. اگر خداوند اراده كرد تا بركت در غذا يا وقت يا عمر كسى قرار گيرد بدين معناست كه اسباب را بهگونهاى ترتيب مىدهد كه نتيجۀ مطلوب حاصل آيد نه اينكه علل و عوامل طبيعى از كار بازدارد.
به عبارت ديگر در يك محدودۀ زمانى مشخص كه به طور معمول چند عمل خاص انجام مىشود، اگر خداوند اراده كند و به آن وقت و زمان بركت دهد بر اثر ترتيب علل و عوامل در همان محدودۀ زمانى، اعمال با آثار بيشترى محقق خواهد شد. لذا طول زمان چندان مهم نيست آنچه اهميت دارد عمق زمانى است. ممكن است كسى صد سال عمر كند امّا خدمت مهمى به خود و ديگران انجام ندهد امّا چه بسا فرد ديگرى نصف اين زمان عمر داشته باشد ولى آثار و بركات اين عمر محدود بسيار بيشتر و گستردهتر باشد. ممكن است سرمايۀ هنگفتى براى انسان حاصل آيد اما اين سرمايه نفعى به حال او يا ديگران نداشته بلكه خرج كارهاى ناشايست يا بيمارىهاى مهلك شود، در حالى كه سرمايهاى كوچك اگر محل بركت الهى باشد مىتواند چنان نافع باشد يا در راه كارهاى مفيد خرج شود كه نسلها و زمانهاى مديد بعد از آن آثار و منافعش باقى و برقرار باشد.
از ويژگىهاى شهر مقدس مكه بركت آن براى جهانيان است. اين بركت به لحاظ