370در اين نكته، برخى از مسلمانان راضى نبودند كه پيامبر صلى الله عليه و آله تا اين حد تسليم خواستۀ سهيل شود. ولى پيامبر صلى الله عليه و آله با در نظر گرفتن يك رشته مصالح عالى - كه بعداً تشريح مى‌شود خواستۀ سهيل را پذيرفت و به على عليه السلام دستور داد كه لفظ «رسول اللّٰه» را پاك كند.
در اين لحظه على عليه السلام با كمال ادب عرض كرد: مرا ياراى چنين جسارت نيست، كه رسالت و نبوت تو را از پهلوى نام مباركت محو كنم. پيامبر صلى الله عليه و آله از على عليه السلام خواست كه انگشت او را روى آن بگذارد تا او شخصاً آن را پاك كند و على عليه السلام انگشت پيامبر صلى الله عليه و آله را روى آن لفظ گذارد و پيامبر صلى الله عليه و آله لقب «رسول اللّٰه» را پاك نمود. 1
گذشت و مسالمتى كه رهبر عاليقدر اسلام، در تنظيم اين پيمان از خود نشان داد، در تمام جهان بى‌سابقه بود. زيرا او در گرو افكار مادى و احساسات نفسانى نبود، و مى‌دانست كه واقعيات و حقايق، با نوشتن و پاك كردن عوض نمى‌شود. از اين جهت، براى حفظ پايه‌هاى صلح در برابر تمام سخت‌گيرى‌هاى سهيل، از در مسالمت وارد شد، و گفتار او را پذيرفت.
تاريخ تكرار مى‌شود
نخستين شاگرد ممتاز مكتب پيامبر صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام با همين گرفتارى روبرو گرديد. از اين نظر، نسخۀ دوم نفس نبوى، در مراحل زيادى با هم تطابق پيدا نمود. در آن لحظه كه امير مؤمنان از پاك كردن لفظ «رسول اللّٰه» امتناع ورزيد، پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله رو به على صلى الله عليه و آله كرد و از آيندۀ پسر عم خود على عليه السلام كه كاملاً با وضع پيامبر صلى الله عليه و آله مشابه بود، چنين گزارش داد:
على! فرزندان اين گروه تو را به چنين امرى دعوت مى‌نمايند و تو با كمال مظلوميت به چنين كارى تن مى‌دهى. 2