139افرادى در جنگها كشته يا از شيعيان شهيد شده و خانوادههاى آنها بىسرپرست بودند. از اين دسته، افرادى دركوفه بودند كه در صفين شهيد شده بودند و امام على(ع) شبانگاه مواد غذايى به درخانه آنها مىبرد و همچنين در واقعه حره افراد بسيارى از مردم مدينه به شهادت رسيدند و امام زين العابدين(ع) به آنها كمك مىكرد. دركوفه و بصره نيز افراد بسيارى توسط عمال بنى اميه از جمله حجاج بن يوسف ثقفى كشته شده و شايد برخى از خانوادههاى آنها به مدينه رفته بودند.
اما الحسين فيبدأ بأيتام من قتل مع أبيه بصفين فأن بقى شئ نحب به الجزور و سقى به اللبن. 1
1- خاندان پيامبر
در قيام زيد و همچنين شهداى فخ تعدادى از خاندان پيامبر شهيد شدند و خانوادههاى آنها بىسرپرست بودند. امام سجاد و ديگر امامان(ع) ترجيح مىدادند كه شبانگاه به آنها كمك كنند. چه آنكه اگر آشكارا كمك مىكردند (به جز دوران امام على(ع)) ممكن بود كمك حكومتهاى وقت، قطع شود.
2- تحميل فقر اقتصادى از سوى بنى اميه بر مردم مدينه
بنى اميه مردم مدينه را در مضيقه شديد اقتصادى قراردادند و در نتيجه فقر و نادارى گسترش يافت. به ويژه كه آنها از نوادگان مهاجران، انصار و يا از خاندان رسول خدا(ص) و افراد با شخصيت بودند و شايد اظهار نادارى هم نمىكردند. اما امام، آنها را مىشناخت و با احترام مواد مورد نيازشان را تأمين مىكرد.
3- از زمان امام حسن مجتبى(ع) تا نيمه اول امامت امام باقر و همچنين نيمه دوم امامت امام صادق(ع)، اختناق شديد سياسى بر مدينه حاكم بود. بسيار مراقبت مىشد تا بفهمند كه چه كسانى با امامان مرتبط هستند و از آنها