224ناخشنود بوده و فكر مىكردند: در اين شرايط نبايد سعى كنند.
آيه 158، سورۀ «بقره» بدين مناسبت نازل شد 1 و اعلام كرد كه صفا و مروه از علامتهاى الهى است و سعى بين آنها مانعى ندارد. «و اگر افراد جاهل اين مكان مقدس را آلوده كردند، شما كار مثبت سعى را ترك نكنيد.» اين واقعه در عمرۀ القضاء در سال هفتم هجرى بوده است. 2
پنج. مبارزه با شيطان
در احاديث آمده است: شيطان خود را به ابراهيم(ع) نماياند و ابراهيم از دست او گريخت تا با وى هم سخن نشود 3 و يا ابراهيم به دستور جبرئيل، بر او حملهور شد و شيطان گريخت 4 (البته جمع بين دو روايت ممكن است؛ چرا كه شايد ابراهيم يك بار از دست شيطان گريخته و سپس به دستور جبرئيل بر او حملهور شده است و اين بار شيطان گريخته است). از اين رو دويدن (هرولۀ) در بين صفا و مروه مرسوم شد.
شش. نبايد نا اميد شد
سعى صفا و مروه، به ما مىآموزد كه در نا اميدى بسى اميد است؛ هاجر مادر اسماعيل، در جايى كه آبى به چشم نمىخورد،