225تلاش كرد و خدا نيز از راهى كه او تصور نمىكرد سيرابش نمود. 1
هفت. گريز از نفس و روى آوردن به خدا
مستحب است مردان به صورت آرام، در بخشى از مسير بين صفا و مروه بدوند و «هروله» كنند. اين به معناى فرار از هواى نفس و زير پا نهادن غرور و قدرت آدمى است. امام صادق(ع) مىفرمايد: «هرول هرولة هرباً من هواك و تبرأ من حولك و قوتّك» . 2
هشت. مبارزه با غرور و تكبر
در حديثى از امام صادق(ع) آمده است: محل عبادتى، دوست داشتنىتر از محل سعى براى خدا نيست؛ چرا كه در اين مكان هر متكبّر سركشى خوار مىشود. 3
نه. كسب صفا و جوانمردى، در صفا و مروه
از امام صادق(ع) نقل شده است: «توقف بر صفا زمينهساز صفاى روح و ضمير براى ملاقات الهى در رستاخيز است». 4
همچنين آن حضرت فرمود: «با رسيدن به مروه، مروّت و جوانمردى را براى خدا پيشگير و صفات (بد) خويش را از ميان بردار». 5
آيت الله جوادى آملى مىنويسد: «سعى زائر آنگاه كه رو به جانب صفا دارد اين است كه خود را تصفيه كرده از صفاى الهى برخوردار شود و وقتى به سوى مروه مىرود، سعى مىكند تا مروّت و مردانگى به دست آورد؛ زيرا مروه رمز مروّت و مردانگى و صفا نشانه تصفيه و تهذيب روح است... .