161امام علي(ع) مىفرمايد: «الله الله. عباد الله في كبر الحمية و الفخر الجاهلية» . 1
اما قرآن در مورد حج مىفرمايد: وَ مٰا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّٰادِ التَّقْوىٰ 2و امام صادق (ع) نيز مىفرمايد: «اذا احرمت فعليك بتقوي الله و ذكر الله و قلّة الكلام الا بخير فان تمام الحج و العمرة ان يحفظ المرء لسانه الا من خير» 3شكى نيست كه فسق و ارتكاب گناه با تقوا و ياد خدا -كه روح حج است- منافات خواهد داشت.
در حقيقت حجگزار با احرام لباس اطاعت و بندگى مىپوشد و مطابق جريان حج حركت مىكند. انسان مطيع خداوند، روحى خاشع و فروتن در برابر خداوند دارد؛ ولى انسان دروغ گو، فحّاش و فخر فروش، داراى روحى پرخاشگر، متمرد و حق گريز است و ايندو هرگز با يكديگر جمع نمىشوند.
1-2. از بين بردن زمينههاى عدوات و دشمنى
حج تمرين الفت و همبستگى است و علاوه بر آثار تربيتى كه براى فرد فرد حاجيان دارد، زمينههاى همبستگى و وحدت و يكپارچگى را در ميان آنان فراهم مىآورد. در حالىكه فسوق در مقابل اين فلسفه بزرگ حج قرار دارد و زمينههاى نفاق، عداوت، دورويى و كينه را فراهم مىسازد.
دو. جدال (قسم)
جدال به معناى گفتوگويى توأم با نزاع و به عبارتى پيكار لفظى