162همراه با لجاجت و خصومت است. صاحب مجمع البحرين مىگويد: «جدال عبارت است از مقابله دليل با دليل كه گاهى با لجاجت و خصومت همراه مىشود» 1 و در لسان العرب آمده است: «جدال به معناى زياده روى در خصومت به كار مىرود». 2 صاحب كتاب مفردات مىنويسد: «جدل گفت و گو بر سبيل منازعه و برترى جويى بر يكديگر است».
بر اساس اين تعاريف جدال همراه با بحث و گفتوگو براى اثبات و يا نفى مطلبى است كه هر طرف براى اثبات حرف خود و يا ابطال نظر طرف مقابل دليل اقامه مىكند؛ اما از روال طبيعى بحث و گفتوگو خارج مىشود و به لجاجت و خصومت مىانجامد. در روايات ويژگى ديگرى نيز براى جدال آمده و آن اين است كه از نام خداوند در اين خصومت، به عنوان وسيله و ابزار بهره گرفته شود. امام صادق (ع) مىفرمايد: «و الجدال هو قول الرجل لا و الله و بلي و الله و سباب الرجل الرجل» . 3از قيد «سباب» جدل همراه با خصومت فهميده مىشود و مراد از «لا و الله و بلي والله» ؛عنى، اصرار بر اثبات حرف خود و ابطال حرف مقابل با استفاده از لفظ جلاله «الله». البته جدال به شيوه نيكو مورد تأييد است: «ادع الي سبيل ربك بالحكمة و الموعظة الحسنة و جادلهم بالتي هي احسن» . 4اما آن جدالى كه همراه با مشاجره لفظى، لجاجت، تهييج خشم و ارتكاب محرماتى همچون دشنام و فخر فروشى، قسم راست و يا دروغ براى برترى