123خود و ديگران و سرانجام رهايى از همه وابستگى‌ها و آنچه رنگ دنيايى و غيرخدايى دارد: فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً؛ ¹اين گام در كندن لباس دوخته از تن، ظهور مى‌يابد.

گام سوم «تحليه» است؛ يعنى، آراسته شدن به رنگ و صبغۀ الهى. لباس احرام، نشانگر حضور در بارگاه الهى است و آن‌گاه كه حاجى در خود جلوه‌هاى الهى را احيا كرد و لباس طاعت و عبوديت را بر خود پوشاند، براى گام چهارم (تجليه) آماده شده است تا وجودش محل تجلّى رحمانى شود و نور لقا با رمز تلبيه در سراسر وجودش پرتو افكند. اگر كوه در ميقات موسى(ع)، تجلى گاه خداوند شد؛ قلب حاجى در آنجا محل تجلى رحمانى مى‌شود و حاجى با هويتى جديد سفر خود را آغاز مى‌كند.

حقيقت اين مراحل چهارگانه، در بعضى از كلمات چنين آمده است: «فحين نزلت الميقات نويت انك خلعت ثوب المعصية و لبست ثوب الطاعة... فحين تجردت عن مخيط ثيابك نويت انك تجردت من الريا و النفاق و الدخول في الشبهات... فحين اغتسلت نويت انك اغتسلت من الخطايا و الذنوب» . ²در كلام منسوب به امام صادق (ع) نيز آمده است: «اذا اردت الحج فجرد قلبك لله تعالي من كل شاغل... و فوض امورك كلها الي خالقك... ثم اغسل بماء التوبة الخالصة ذنوبك و البس كسوة الصدق و الصفاء والخضوع و الخشوع واحرم من كل شيء يمنعك عن ذكر الله... ولبّ... متمسكا بعروته الوثقي» . ³