56درآميخته بود با توجّه به وجود تفاوتهاى جدّى و برجسته ميان كلام الهى و كلام بشرى به راحتى تمييز داده مىشد، در حالى كه هيچ ابهام، اختلاف، ناهماهنگى و سخن نازيبايى در سرتاسر آيات آن به چشم نمىخورد، و هر جزء آن با تناسبى اعجازآميز در سر جاى خود قرار گرفته است؛ و اين را بايد مهمترين دليل بر عدم وقوع تحريف در قرآن دانست.
بررسى احاديث تحريف قرآن در منابع روايى شيعه و اهل سنّت
چنانچه اشارت رفت، در ميان منابع روايى، احاديثى به چشم مىخورند كه ظاهراً بر وقوع تحريف در قرآن دلالت دارند.
هر چند بر خلاف تبليغات عجيب اهل سنّت، وجود اين احاديث به منابع روايى شيعه منحصر نمىشود، و در منابع روايى اهل سنّت به مراتب بيش از شيعه نمود داشته است.
از اين رو، ما در دو بخش جداگانه احاديث تحريف در منابع شيعى و اهل سنّت را بررسى مىكنيم:
1 . بررسى احاديث تحريف قرآن در منابع روايى شيعه؛
مرحوم كلينى در كتاب شريف كافى احاديثى را گرد آورده است كه ظاهراً بر وقوع كاستى در الفاظ قرآن كريم دلالت دارند. گردآورى اين احاديث