257 ذُرِّيَّتِنٰا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ ¹ با ضميمۀ آيه: وَ جَعَلَهٰا كَلِمَةً بٰاقِيَةً فِي عَقِبِهِ؛ ² از اين دو آيه استفاده مى‌شود كه بايد كلمۀ «اللّٰه» در ذريۀ حضرت ابراهيم عليه السلام تا روز قيامت باقى بماند. و تا روز قيامت بايد جماعتى از ذريۀ ابراهيم عليه السلام باشد كه خداوند متعال را به فطرت خود عبادت نمايد. گويااين مطلب اجابت خداوند متعال از دعاى حضرت ابراهيم عليه السلام است كه به خدا عرض كرد: وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنٰامَ ؛ «من و فرزندانم را از عبادت بت‌ها دور كن.» و نيز عرض كرد: رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاٰةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي ؛ «بار پروردگارا! من و ذريّه‌ام از نماز گزاران قرار ده».

5 - از جمله ادلۀ ايمان عبدالمطلب - جدّ پيامبر صلى الله عليه و آله - كلام و دعاى او هنگام هجوم ابرهۀ حبشى به مكه براى خراب نمودن كعبه است، زيرا در اين هنگام حضرت عبدالمطلب عليه السلام به بتان پناه نبرد، بلكه براى حمايت كعبه بر خداوند متعال توكّل نمود! ³

حتى ممكن است بگوييم كه عبدالمطلب عليه السلام عارف به شأن و مقام و آيندۀ درخشان پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است، و لذا هنگام طفوليت پيامبر صلى الله عليه و آله براى استسقا و طلب باران او را به صحرا برد. و اين به‌جهت اعتقاد به منزلتى بس عظيم براى پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است. ⁴

به همين دليل در تاريخ مشاهده مى‌كنيم كه عبدالمطلب عليه السلام دربارۀ رسول خدا در سنين كودكى‌اش به ام‌ايمن سفارش مى‌كند كه هرگز از او غفلت نكند. ⁵

ايمان پدر و اجداد پيامبر صلى الله عليه و آله از ديدگاه روايات

با مراجعۀ به روايات شيعه و عامه پى خواهيم برد كه روايات فراوانى وجود دارد كه به طور وضوح و آشكار دلالت بر ايمان پدر و اجداد پيامبر اسلام دارد، اينك به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم: