258

أ - روايات شيعه:

1 - كلينى رحمه الله به سندهاى خود از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: «جبرئيل بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و عرض كرد: اى محمّد! خداوند - جلّ جلاله - بر تو درود مى‌فرستد و مى‌فرمايد: همانا من آتش را حرام نمودم بر صلبى كه تو را فرود آورده، و رَحِمى كه تو را حمل كرده، و دامنى كه تو را كفالت كرده است». ¹

2 - شيخ طوسى رحمه الله به سند خود از جابر بن عبداللّٰه انصارى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در حديثى نقل مى‌كند: «خداوند چون خواست مرا خلق كند، مرا نطفه‌اى سفيد و پاك آفريد. آنگاه آن را در صلب پدرم آدم عليه السلام قرار داد. و پيوسته آن نطفه را از صلب پاكى به رحم پاكى تا نوح و ابراهيم عليهما السلام منتقل نمود، و اينچنين بود تا به عبدالمطلب رسيد. پس مرا بدى‌هاى جاهليت اصابت نكرده است.» ²

3 - امير المؤمنين على عليه السلام در صفات انبيا مرسلين مى‌فرمايد:

«پيامبران را در بهترين جايگاه به وديعت گذارد و در بهترين مكان‌ها استقرارشان داد. از صلب كريمانۀ پدران به رحم پاك مادران منتقل فرمود كه هرگاه يكى از آنان درگذشت ديگرى براى پيشبرد دين خدا بپاخواست تا آنكه كرامت اعزام نبوت از طرف خداى سبحان به حضرت محمّد صلى الله عليه و آله رسيد. نهاد اصلى وجود او را از بهترين معدن استخراج كرد. و نهال وجود او را در اصيل‌ترين و عزيزترين سرزمين‌ها كاشت و آبيارى كرد. او را از همان درختى كه ديگر پيامبران و امينان خود را از آن آفريد، به وجود آورد، كه عترت او بهترين عترت‌ها و خاندانش بهترين خاندان‌ها و درخت وجودش بهترين درختان است. در حرم امن الهى روييد و در آغوش خانوادۀ كريمى بزرگ شد.

شاخه‌هاى بلند آن سر به آسمان كشيد كه دست كسى به ميوۀ آن نمى‌رسد.» ³

4 - شيخ صدوق به سندش از على عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: «به خدا سوگند! پدرم و جدّم عبدالمطلب و هاشم و عبدمناف هرگز بتى را سجده نكردند. از او سؤال شد: پس