237تمام قضايا و موارد عموميّت ندارد، لذا براى دفع اين توهّم فرمود: وَ كٰانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيماً.

2 - آيات شهادت:

خداوند در مجموعه‌اى از آيات قرآن، پيامبر صلى الله عليه و آله را به‌عنوان شهيد وشاهد بر اين امّت معرفى كرده است: وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنٰاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدٰاءَ عَلَى النّٰاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً؛ ¹«و هم‌چنين مسلمانان را به آيين اسلام هدايت كرديم وبه اخلاق معتدل و سيرت نيكو بياراستيم تا گواه مردم باشيد چنانكه پيامبر را گواه شما كرديم.»

فَكَيْفَ إِذٰا جِئْنٰا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنٰا بِكَ عَلىٰ هٰؤُلاٰءِ شَهِيداً؛ ²«پس چگونه است آن‌گاه كه از هر طائفه‌اى گواهى مى‌آوريم و تو را بر اين امّت گواه خواهيم.»

وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً مٰا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمّٰا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ؛ ³«و من خود بر آن مردم گواه و ناظر اعمال بودم مادامى‌كه در ميان آنان بودم، پس چون روح مرا تصرف كردى خود نگهبان و ناظر اعمال آنها بودى و تو بر همۀ خلق عالم گواهى.»

از مجموع اين آيات استفاده مى‌شود كه در هر امّتى شاهدان وگواهانى بر اعمال امّت وجود دارد، كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در رأس آنان است. از طرف ديگر مى‌دانيم اگر شاهد در شهادت خود به اشتباه و خطا افتد، لازم مى‌آيد كه مطيع، عقاب داده شده و مجرم ثواب داده شود، كه اين عقلاً قبيح است. نتيجه اين‌كه: بايد شهادت شاهد از هر خطا و اشتباهى مصون باشد، تا مستلزم قبح عقلى نشود. و لذا در روايات، اهل‌بيت عليهم السلام مصداق شاهدان امّت معرّفى شده‌اند.

3 - آيۀ تطهير

خداوند متعال در شأن پنج تن اصحاب كساء مى‌فرمايد: إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ