238
عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً؛ 1«خدا چنين مىخواهد كه هر رجس و پليدى را از شما خانوادۀ نبوت ببرد و شما را از هر عيب، پاك و منزّه گرداند.»
رجس بنابر آنچه كه در كتابهاى لغت آمده و از موارد استعمال آن استفاده مىشود، هر چيزى است كه موجب نقص در روح و اضطراب در رأى و معصيت گردد.
سهو و نسيان و خطا قطعاً موجب نقص در روح و اضطراب در رأى است، پس عنوان رجس بر او منطبق است و در حالى كه مطابق آيۀ تطهير «رجس» از اهلبيت عليهم السلام و در رأس آنها رسول خدا صلى الله عليه و آله دور است، لذا سهو و خطا نيز بر آنها عارض نمىشود. بهويژه آن كه حرام، داراى مفاسد واقعى است كه بههمينجهت شرعاً حرام شده است.
مثلاً: شراب حرام است، زيرا ضرر واقعى دارد كه مستكردن است و يا سمّ حرام است به خاطر ضرر واقعى كه انسان را مىكشد و مجرّد سهو و خطا اثر واقعى را از بين نمىبرد، اگرچه از تكليف ظاهرى كه مشروط به علم و قدرت است، مانع مىگردد، امّا از اثر وضعىِ حرام جلوگيرى نمىكند و بهطور حتم اثر واقعى حرام مصداق بارز رجس است.
آياتى ديگر:
4 - لِئَلاّٰ يَكُونَ لِلنّٰاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ؛ 2«تا آنكه پس از فرستادن اينهمه پيامبران، مردم را بر خدا حجتى نباشد.»
5 - لَقَدْ كٰانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللّٰهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ؛ 3«همانا براى شما رسول خدا الگوى خوبى است.»
6 - أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ؛ 4«اطاعت كنيد خدا و رسول را.»
7 - قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ؛ 5«بگو اگر شما خدا را دوست