185مىتوان به ديگران متوسل شد، لكن با اين اعتقاد كه همۀ امور به اذن و مشيّت الهى صورت مىپذيرد.
2 - طبرانى و ابويعلى در مسند خود و ابنالسنّى در عمل اليوم والليلة به سند صحيح از عبداللّٰه بن مسعود روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هرگاه حيوان يكى از شما در بيابان گم شد اينگونه صدا زنيد: اى بندگان خدا! نگهداريد بر من، اى بندگان خدا نگهداريد بر من، زيرا خداوند در روى زمين كسانى را دارد كه حيوان او را حفظ كنند.» 1
طبرانى بعد از نقل حديث مىگويد: اين مطلب از مجرّبات است.
شبيه اين حديث را بزار از ابنعباس نقل كرده كه فرمود: «همانا خداوند در روى زمين غير از حافظان ملائكهاى دارد كه هرچه از برگ درختان مىريزد مىنويسند، لذا اگر كسى در بيابان گرفتار شد بگويد: اى بندگان خدا مرا يارى كنيد.» 2
ابن حجر عسقلانى در «امالى الأذكار» بعد از نقل حديث آنرا حسن دانسته، وحافظ هيتمى نيز تمام رجال آن را ثقه مىداند.
3 - ابنحجر عسقلانى در فتحالبارى مىگويد: ابن ابىشيبه به سند صحيح از مالك دينار - خزينهدار عمر - چنين نقل مىكند: «در زمان عمر قحطى بر مردم عارض شد، شخصى كنار قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و به او استغاثه نمود و عرض كرد: اى رسول خدا! براى امّتت باران بخواه، زيرا آنان هلاك شدند.» 3
از آنجا كه اين درخواست بدون شك در منظر صحابه بوده و كسى او را منع نكرده، خود دليل بر جواز و رجحان استغاثه به ارواح اولياى الهى است.
4 - دارمى در سننش به سند صحيح از ابوالجوزاء اوس بن عبداللّٰه نقل مىكند كه گفت: «قحطى شديدى بر مدينه عارض شد، مردم از وضع موجود نزد عايشه شكايت آوردند. عايشه دستور داد تا به سراغ قبر پيامبر صلى الله عليه و آله رفته و از آن، دريچهاى به سوى آسمان باز كنند تا سقفى بين قبر و آسمان مانع نباشد. آنان نيز چنين كردند. راوى