1001 - حسن ابراهيم حسن (تاريخ الإسلام السياسى، ج 1، ص 358) ؛

2 - أحمد أمين مصرى (فجر الإسلام، ص 269) ؛

3 - أحمد شبلى (موسوسة التاريخ الإسلامى، ج 1، ص 627) ؛

4 - عباس محمود عقاد (عبقرية عثمان) ؛

5 - ابوالحسين ملطى (التنبيه و الردّ على أهل الأهواء و البدع، ص 25) ؛

6 - دكتر على سامى النشار (نشأة الفكر الفلسفى فى الإسلام، ج 2 ص 18) ؛

7 - محمّد أبوزهره (المذاهب الإسلاميه، ص 46) ؛

8 - إحسان إلهى ظهير (الشيعة و السنه، ص 24) ؛

9 - دكتر قفارى (أصول مذهب الشيعه، ج 1، ص 78) .

ب) تشكيك‌كنندگان

1 - دكتر طه حسين مصرى

او در قسمتى از سخنانش در مورد عبداللّٰه بن سبأ مى‌گويد: «به گمان من كسانى كه تا اين حدّ موضوع عبداللّٰه بن سبأ را بزرگ جلوه داده‌اند، بر خود و تاريخ اسراف شديدى نموده‌اند. زيرا نخستين اشكالى كه با آن مواجه مى‌شويم آن كه در مصادر مهمّ تاريخى و حديثى ذكرى از عبداللّٰه بن سبأ نمى‌بينيم. در طبقات ابن سعد، أنساب الأشراف بلاذرى و ديگر مصادر تاريخى يادى از او نشده است. فقط طبرى از سيف بن عمر اين قضيه را نقل كرده و ديگر مورخان نيز از او نقل كرده‌اند.» ¹

همو در آخر سخنانش مى‌گويد: «به گمان قوى دشمنان شيعه در ايّام بنى‌اميه و بنى‌عباس در امر عبداللّٰه بن سبأ مبالغه كردند، تا از طرفى براى حوادثى كه در عصر عثمان اتفاق افتاد منشأيى خارج از اسلام و مسلمين بيابند، و از طرفى ديگر وجهۀ على عليه السلام و شيعيانش را خراب كنند و از اين منظر برخى از عقايد و امور شيعه را به شخصى يهودى نسبت دهند كه به جهت ضربه‌زدن به مسلمين، اسلام انتخاب كرد. و چه بسيار است