45گذشت.
بناى كعبه به دست قريش
كعبه همواره مقدس بود و اعراب بر گرد آن طواف مىكردند و به پرستش بتهاى خود مىپرداختند. آنان بر اين باور بودند كه كعبه خانه خداست كه به دست ابراهيم و اسماعيل ساخته شده و اين در معتقدات دينى اعراب پيش از اسلام وجود داشت. سنّت دينى آنان بر محور ابراهيم و اسماعيل(ع) و كعبه بود و نه براى مسيحيان و نه يهوديان ميدان نفوذى در ميان اعراب، به ويژه نواحى جزيرة العرب وجود نداشت.
كعبه گهگاه در سيلهايى كه در وادى مكه جارى مىشد، آسيب مىديد و دو باره توسط خاندانهايى كه در مكه حكومت مىكردند بازسازى مىشد. طبعا گاهى هم اين خرابىها در طول زمان رخ داده بود و ربطى به سيلهاى جارى نداشت.
يكى از آخرين بازسازىهاى كعبه كه پس از يك ويرانى اساسى و تخريب بخش عمده كعبه روى داد، پنج سال پيش از بعثت بود، زمانى كه محمد(ص) سى و پنج سال داشت.
در اين زمان كعبه سقف نداشت و از ديوارهاى آن هم به قدر قامت يك انسان بيش نمانده بود. قريش بر آن شدند تا كعبه را بسان روز نخست آن بازسازى كنند، اما آنچه آنان را بر آن داشت كه در فكر بازسازى كعبه بيفتند آن بود كه در ميان خانه كعبه، خزينهاى در قالب چاه پرداخته بودند و اموال متعلق به كعبه را در آن مىنهادند و آنجا را گنج خانه كعبه نام كرده بودند. اين زمان، چنين اتفاق افتاد كه شبى گروهى به چاه رفته و اموالى از كعبه را به سرقت بردند. قريش در اين باره به جستجو پرداخت و آن جماعت را گرفته، مجازات كردند. آنان تصميم گرفتند تا با بالا بردن ديوارهاى كعبه، هم خانه كعبه را بسان