44كعبهها را بالغ بر ده دانستهاند كه البته چندان مورد توجه نبوده است.
زمانى كه ابرهه حَبَشى از آن سوى درياى سرخ به اين سوى آمد و بر يمن تسلط يافت، تصميم گرفت آيين مسيح را بر اين مناطق مسلّط سازد. از اين رو كليسايى بنا كرد و مصمم شد تا مردم عرب را از زيارت كعبه باز دارد و وادار كند تا به كليساى او بروند. شايد بتوان گفت كه او در پى توسعه مسيحيت بوده است، اما وقتى با مقاومتعربها روبرو شده، تصميمگرفته است تا به مكه حمله كند و كعبه را ويران سازد. اين واقعه در سال تولد رسول خدا(ص) ، كه به «عامالفيل» شهرت يافته، رخ داده است.
ابرهه در زمان تسلط معنوى عبدالمطلب بر مكه، به اين شهر حمله كرد، اما به قدرت الهى، گرفتار عذاب شد و خود و سپاهيانش كشته شدند. پس از اين ماجرا، كعبه و قريش اعتبار بيشترى يافتند و عربها احترام بيشترى به خانه خدا و ساكنان مكه مىگذاشتند.
در برخى نقلها محل انهدام سپاه ابرهه، همين مكانى است كه امروزه «وادى محسِّر»؛ «جاى حسرت اصحاب فيل» ناميده شده 1 و وادى كم عرضى است كه ميان سرزمين مشعر و منا قرار دارد؛ همان جايى كه حجاج بايد صبحگاه روز دهم ذى حجه، يعنى عيد قربان، پس از طلوع آفتاب، به سرعت آن وادى را طى كنند و وارد منا شوند؛ چرا كه به توصيه روايات بايد از سرزمينهاى عذاب ديده، به سرعت