234برخى جوانان خودسر مكه به عمل آمد، فتح شد. رسول خدا(ص) به مسجدالحرام درآمد، بت‌ها را شكست و آنگاه به داخل كعبه رفت و آثار شرك را از آنجا زدود. امام على(ع) سهم مهمى در شكستن بتهاى نصب شده بر روى كعبه داشت.

بدين ترتيب، بيست و يك سال بعد از بعثت و هشت سال پس از هجرت، مكه در تصرف كامل مسلمانان قرار گرفت و بلال بر بام كعبه نداى اذان سر داد. پس از آن، شورش قبيله هوازن در حُنَين نيز خاموش شد.

در سال نهم، حج با حضور اكثريت مسلمان و اقليّت مشرك كه ديگر قدرتى نداشتند، برگزار شد. رسول خدا(ص) از على(ع) خواست تا آيات اول سوره برائت را كه در اعلام برائت از شرك بود در روز حج‌اكبر روز عرفه بر مردم بخواند. در اين پيام، خدا و رسول از شرك و مشركان اعلام بيزارى كرده و از آنها خواسته بودند تا در يك فرصت چهارماهه، تصميم نهايى خود را براى پذيرش اسلام يا مقاومت در برابر آن بگيرند. بدين‌سان، شرك تا چندى پس از آن به طور كامل از ميان رفت. همچنين، در سال نهم، رسول خدا(ص) سپاهى به تبوك فرستاد كه توانست قبايل حدود شامات را آرام سازد.

در سال دهم، رسول خدا(ص) نخستين حج خود را به همراه بيش از يكصد هزار تن از پيروان خويش انجام داد. در اين مراسم بود كه آيين حج از سوى رسول خدا(ص) به طور كامل تشريع و تشريح شد. آن حضرت ضمن خطبه‌اى كه به خطبه حَجّةالوداع (حج آخرين) معروف است، نصايح فراوانى به مردم كرد.

آن حضرت در بازگشت از سفر حج، در روز هجدهم ذى حجّه، در غدير خم، على(ع) را به جانشينى خود برگزيد و همه مسلمانان نيز به اين عنوان با آن حضرت پيمان بستند و البته گروهى چه زود اين عهد و پيمان الهى را شكستند!