233ورود رسول‌خدا(ص) به مكه خواهند شد. آن حضرت راه خود را تغيير داد و در حديبيه كه در مسير جدّه است‌متوقف شد. آنگاه نماينده‌اى به داخل شهر فرستاد، اما با دير شدن بازگشت او، رسول خدا(ص) با اصحاب بيعت كرد تا در برابر مشركان مقاومت كنند. اين بيعت را «بيعت رضوان» ناميدند. نماينده رسول خدا(ص) بازگشت و پس از آمدن نماينده مشركان، صلح حديبيه به امضا رسيد. بر اساس اين معاهده، جنگ به مدت ده سال متوقف شد و مقرر گرديد كه از سال بعد از آن، رسول خدا(ص) و اصحابش بتوانند براى انجام عمره سه روز را در مكه بسر برند. در سالهاى ششم و هفتم، رسول خدا(ص) به شاهان و رؤساى قبايل بزرگ نامه نوشت و آنان را به اسلام دعوت كرد. مجموعه‌اى از اين نامه‌ها را مرحوم استاد احمدى ميانجى در كتاب «مكاتيب الرسول(ص)» گردآورى كرده است.

همچنين، در سال هفتم براى نخستين‌بار پس از هجرت، با اصحاب راهى مكه شد و سه روز را براى انجام عمره در شهر به سر برد. اين براى پيامبر(ص) موفقيت بزرگى بود كه توانسته بود حج و عمره را از انحصار قريش درآورد و آنچه را كه سالها در حمله به قريش به عنوان «صدّ رسيدن به مسجد الحرام» ياد كرده بود ( ...يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ ... ) ¹، بشكند.

در سال هشتم، مشركان پيمان را شكستند و برخلاف معاهده حُدَيْبيه رفتار كردند و پيامبر(ص) كه در پى فرصتى براى فتح مكه بود، سپاه عظيمى را روانه اين شهر كرد و خود فرماندهى آن را برعهده گرفت. شهر با مقاومت بسيار محدودى كه از سوى