329 «يُقْتَلُ فِي الْحَرَمِ وَ الْإِحْرَامِ الْأَفْعَي وَ الْأَسْوَدُ الْغَدِرُ وَ كُلُّ حَيَّةِ سَوْءٍ وَ الْعَقْرَبُ وَ الْفَأْرَةُ وَ هِيَ الْفُوَيْسِقَةُ وَ يُرْجَمُ الْغُرَابُ وَ الْحِدَأَةُ رَجْماً فَإِنْ عَرَضَ لَكَ لُصُوصٌ امْتَنَعْتَ مِنْهُمْ» ¹

«در حرم و در حال احرام كشتن چند حيوان جايز است: افعى، مار كبرى و هر مار خطرناك، عقرب و موش. ² اما كلاغ و زاغ با سنگ رانده مى‌شوند. اگر

دزدان متعرّض تو شوند، دفاع كن.» ³

رمزواره

راز جايز بودن قتل حيوانات و حشرات آزار رسان در حال احرام آن است كه خداوند از اهل احرام مى‌خواهد كه با عمل به ولايت پيشوايان معصوم (عليهم السلام) ، خود را از موانع ايجاد امنيت دور نمايند تا بر همگان آشكار شود كه ثمره احرام (مُحْرِم شدن از آنچه مانع عمل به ولايت اهل‌بيت (عليهم السلام) است)، آسودگى از شر صفات اين حيوانات و بهره‌مندى از امنيت مى‌باشد. ⁴ از اين‌رو با قتل اين حيوانات (در حالى كه مُحْرِم هستيم) عزيمت خود را بر رفع موانع امنيت، نشان مى‌دهيم.