330
هم شكلى با اهل احرام در فقه شيعه
علامه حلى در كتاب «مُنتهى المَطلب» مىگويد: شايسته است حجگزار در عمره تمتع، پس از تقصير و خارج شدن از حال احرام، همچنان لباس احرام بر تن داشته باشد و لباس معمولى نپوشد بلكه خود را شبيه كسانى نمايد كه هنوز
در حال احراماند. 1 صاحب جواهر در اينباره مىگويد:
«وَ يُسْتَحَبُّ لِلْمُتِمَتِّعِ بَعْدَ التَّقْصيرِ التَّشَبُّهُ بِالْمُحْرِمينَ فِي تَرْكِ الْمَخيطِ ... كَذَا يُسْتَحَبُّ لِأَهْلِ مَكَّةَ التَّشَبُّهُ بِالْمُحْرِمينَ أَيَّامَ الْحَجِّ» 2
«مستحب است كه حجگزار بعد از تقصير، لباس دوخته نپوشد و در پوشش همانند اهل احرام باشد ... همچنين مستحب است كه مردم مكه در طول ايام حج چنين باشند.»
هم شكلى با اهل احرام، نماد امنيت
اراده خداوند از احرام (با توجه به اسرار آن) بايد همواره پايدار و مستمر بماند. از اينرو اهل مكه و كسانى كه از احرام عمره تمتع خارج شدهاند، در طول ايام حج، به تداوم پوشيدن لباس احرام توصيه شدهاند تا از استمرار حالت احرام كه ثمره و نتيجهاش ايجاد امنيت براى اطرافيان است، خبر داده و نشان دهند كه