107يا همان دعاى مسئلت در آن ملاحظه نمىشود.
«بغوى» مىگويد:
وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ ؛ يعنى: « أعتزل ما تعبدون من دون الله »، به معناى اين است كه از آنچه به جاى خدا مىپرستيد، كناره مىگيرم. مقاتل مىگويد: كناره گرفتن ابراهيم(ع) از آنها به اين شكل بود كه از شهر كوثى، 1 بيرون آمد و از آنجا به سرزمين مقدس مهاجرت كرد. وَ أَدْعُوا رَبِّي ؛ يعنى پروردگارم را عبادت مىكنم. عَسىٰ أَلاّٰ أَكُونَ بِدُعٰاءِ رَبِّي شَقِيًّا ؛ يعنى باشد كه به واسطۀ دعا و عبادت او تيرهبخت نشوم، چنانكه شما با پرستش بتها تيره روزگار شديد. 2
«ابن جوزى» كه به آوردن همۀ آرا و نظرها عادت دارد، در تفسير خود مىنويسد:
و در معناى تَدْعُونَ ، دو نظر است: