108يكى « تعبدون »؛ يعنى عبادت مىكنيد و دومى، آنچه را به عنوان خدايى مىخوانيد. وَ أَدْعُوا رَبِّي ؛ يعنى عبادتش مىكنم و عَسىٰ أَلاّٰ أَكُونَ بِدُعٰاءِ رَبِّي شَقِيًّا ؛ يعنى اميدوارم با عبادت او بدبخت نشوم، چنانكه شما با عبادت بتان بدبخت شديد. 1
پس ملاحظه مىكنيم كه او هم طلب و مسئلت را - حتى به عنوان يك احتمال - در معناى آيه ذكر نكرده و معناى واژۀ تدعون را بين «ى عبُدُونَ » و «ى سَمُّونَ » مردّد دانسته است.
«ابن كثير» مىگويد:
و سخن او كه گفت: وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي ؛ يعنى از شما و خدايانى كه آنها را به جاى خدا مىپرستيد، بيزارى مىجويم. وَ أَدْعُوا رَبِّي ؛ يعنى و پروردگار خود را كه تنهاست و انبازى ندارد، مىپرستم. 2
2. إِنْ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاّٰ إِنٰاثاً وَ إِنْ